नेकपा (माओवादी केन्द्र)ले गत भदौबाट देशभर जनतासँग माओवादी बिशेष रुपान्तरण अभियान ४ महिनासम्म संचालन ग¥यो । सोही अबधिमा माओवादी केन्द्रका केन्द्रीय स्तरका नेता,कार्यकर्ताहरु गाउँगाउँसम्म पुग्दै जनतासँग भेटघाट,छलफल लगायत अन्तक्रिया गरे । सोही क्रममा अभियानबाट भएका उपलब्धी, सिकाई लगायतका बिषयमा केन्द्रीत रहेर २०५५÷५६ सालबाट पूर्णकालिन माओवादी राजनीतिमा होमिएका तथा संविधानसभा सदस्यसमेत भईसकेका हाल माओवादी केन्द्रका सुदूरपश्चिम प्रदेश समिति सचिव जनकबहादुर बुढासँग निशाना न्युजले गरेको कुराकानी प्रस्तुत गरेका छौँ ।

माओवादीले सञ्चालन गरेको रुपान्तरण अभियानले निरन्तरता पाउँछ कि यत्तिकैमा सीमित हुन्छ ?

तीन महिने विशेष रुपान्तरण अभियान हो । एक महिना थपिएर चार महिना नै भयो । अव हाम्रो पार्टीको फागुन १ गतेदेखि विधान अधिवेशन चल्छ । विधान अधिवेशनपछि थप कार्यक्रम आउँछन् । पार्टीलाई अझै गतिशील बनाउन अहिलेसम्मको अभियानको सम्पूर्ण समीक्षा र सश्लेषण गरेर थप अभियानकै रुपमा लैजाने या कुनै कार्यक्रमको रुपमा लैजाने भन्ने त पार्टी केन्द्रीय समितिले नै निर्धारण गर्ला । पार्टीलाई जीवन्त,गतिशील बनाउन कार्यक्रमहरु निरन्तर भइराख्छन् ।

रुपान्तरण अभियानमा सुदूरपश्चिमका जनताको प्रतिकृया कस्तो पाउनुभयो ?

खासगरी लामो समयसम्म जनता,पार्टी,नेता कार्यकर्ताको बीचमा जो जीवन्त सम्बन्ध हुनुपथ्र्यो त्यो कटेको थियो । त्यसलाई अलिकति नवीकरण गर्ने काम यो अभियानले गरेको छ । लामो अवधिपछि पार्टीको केन्द्रीय स्तरका नेताहरु दुरदराजका बस्तीहरुमा पुग्दाखेरी त्यहाँका कार्यकर्ता,जनताका आशा समस्याहरु केन्द्रिकरण गर्ने काम पनि भएको छ ।

यो सबै चिज हेर्दाखेरी पार्टीले अब केही न केही नयाँ काम गर्छ । पार्टी केन्द्रले पनि सरकारको सुशासनको मोर्चाबाट जनताका पक्षमा,विकास निर्माणलगायत समग्र विषयबस्तुमा एउटा हस्तक्षेपपूर्ण तरिकाले अगाडि बढाएको सन्देश पनि नेता कार्यकर्ताले जनताका बीचमा पु¥याउने काम गरे । यसले ठूलो उथलपुथल भयो त म भन्दिन एउटा आशा पलाएको छ । पार्टी अब केही बन्छ रुपान्तरण हुन्छ । जनता,कार्यकर्तासँग नेता जोडिन्छन् भन्ने आशा सञ्चार गर्ने काम यो अभियानले गरेको छ ।

अभियानका उपलब्धी के भए ?

थुपै ठाउँमा हाम्रो संगठन बनेको थिएन । संगठन पनि बनेको छ । थुप्रै कार्यकर्ताहरु निष्कृय थिए । तीनमा गति आएको छ । नेता कार्यकर्ताहरुको ठूलो हिस्सा दुरदराजमा पुग्दा जनतामा आशा उत्साह आएको छ । पार्टी सदस्यता नवीकरणको काम पनि भएको छ । कमिटिहरु व्यवस्थित र परिचालित भएका छन् । हामी अहिले केन्द्रमा सरकारको नेतृत्व गरिराखेको,प्रदेशमा सरकारमा सहभागी भइराखेको कारण कुन ठाउँमा कस्तो प्रकारको समस्याहरु छ । विकास निर्माणदेखि लिएर कार्यकर्ताका समस्याहरुको केन्द्रिकरण गर्ने काम पनि यो अभियानले गरेको छ । मुलभूतरुपमा यो उपलब्धिपूर्ण छ ।

पछिल्लो समय नेता बिग्रिए जनताका पीरमर्का बिर्सिए,शहिद,बेपत्ता परिवार,घाइते,अपांगलाई बिर्सिए भन्ने गुनासो छ नि ?

यो अभियानले त्यो बिषयलाई पनि चिर्ने काम गरेको छ । अभियानमा पार्टीको कार्यविभाजन लिएर गएका साथीहरुले शहिद,बेपत्ता योद्धाका परिवालाई,घाइते,अपांग योद्धासँग पनि भेटघाट गर्नुभएको छ । तल्लो कमिटीका कार्यर्ताहरु जो अहिले पनि दिन रात दुखकष्ट गरेर पार्टीको विचारलाई बचाएर,पार्टी निर्माणका निमित्त जो लागिरहनु भएको छ उहाँहरुसँग जीवन्त भेटघाट,छलफल अन्तरक्रिया भएको छ । यसले सकरात्मक परिणाम ल्याएको छ । राम्रो उपलब्धी हासिल गरेको छ ।

अभियानका क्रममा तपाईको पार्टीसँग जनताका कस्ता आशा रहेको पाउनुभयो ?

खासगरी माओवादी पार्टी भनेको हिजो युद्धकालिन समयदेखि जनताकै बीचमा हुर्केको पार्टी हो । जनतासँगै बस्ने,खाने,रमाउने जनताकै समस्याहरुको हल गर्ने पार्टी हो । माओवादी हिजो मुलतः ग्रासरुटको जनताले हुर्काएको र जगेर्ना गर्ने पार्टी हो । हामी शान्ति प्रकृयामा आइसकेपछि सरकारमा सहभागी हुँदै गर्दा जनता र तल्लो तहको कार्यकर्तासँगको सम्बन्ध एउटा प्रकारको टुटेको जस्तो थियो । हामी अलिबढी शहर, बजारमुखि, सदरमुकामुखि, राजधानीमुखि भएको,नेतृत्वको हिस्सा यता पट्टिहुने तलको सम्बन्ध जो टुट्दै गएको थियो । यो अभियानले त्यसलाई पनि जोड्यो ।

हिजो जो माओवादी पार्टीको उदेश्य,सपना थियो, जनताकाबीचमा गरिएका बाचाँहरु,शहिदहरुका सपना नर्बिसियोस्, भुइँमान्छेका आवाज नछोडोस् भन्ने जनताको अपेक्षा छ । माओवादी पार्टीका केही मान्छेहरु संसदीय प्रदुषणमा छन् । यो प्रदुषणबाट पनि मुक्त हुन र वास्तविकरुपमा जनमुखि हुन,जनताका एजेन्डालाई समाइराखुन् भन्ने जनअपेक्षा रहेको नै मैले देख्छु ।

आगामी निर्वाचनमा तपाईको पार्टीको स्थिति बदलिन्छ ?

मलाई लाग्छ यो अभियानले एउटा आधार चाहिँ बनाएको छ । निरन्तर रुपमा हामीले यो पार्टीलाई जीवन्त,गतिशील बनाउँदै जाने हो,हामी आफ्नै खुट्टामा उभिने हो भने स्थिति फरक हुन्छ । अहिले माओवादी पार्टीको जुन पोजिशन संघीय संसदमा छ । यत्तिको पोजिशन एक्लै लड्दा पनि आउँछ । हामीले गठबन्धन गर्दाखेरि ४०÷४५ ठाउँमा लड्यौँ । सबै निर्वाचन क्षेत्रमा हाम्रो उम्मेदवार उठाउने हो भने समानुपातिकमा मत बढ्छ । जहाँ हाम्रो उम्मेदवार छैनन्, त्यहाँ हाम्रो समानुपातिक मत पनि आएको छैन् । सबै ठाउँमा लड्दाखेरि यत्तिको पोजिशन त माओवादी एक्लै लड्दा हुन्थ्यो ।

माओवादीले अब कसैको टेको,फेरो समाउने भन्दा पनि आफ्नै बलबुतामा उभिने प्रकारले सोच्नुपर्छ । त्यसो हुँदा सिट संख्या पनि त्यही प्रकारले बढ्छ । पार्टी संगठन पनि सुदृढ हुन्छ । सबै ठाउँको संगठन पनि परिचालित हुन्छ । जनताले भोट हाल्ने अवस्था हुन्छ । कतिपय ठाउँमा १०÷१५ वर्ष भइसक्यो आफ्नो चुनाव चिन्हमा भोट हाल्न पाएका छैनन् । त्यसैले यस्तै प्रकृतिको अभियानलाई निरन्तरता दिने,पार्टी संगठनलाई सुदृढ गर्ने आन्तरिक पार्टीका अन्तर बिरोधलाईं हलगर्दै जाने, निरन्तर जनताका बीचमा जाने र देशभित्र छरिएर रहेका अग्रगामी बामपन्थी,क्रान्तिकारी शक्तिलाई धु्रविकृत,गोलवन्द,केन्द्रिकृत गर्न सकिने सम्भावना छ । यस्तो गर्न सकियो भने २०८४ सम्म आइपुग्दा माओवादी मुख्यशक्तिको रुपमा आइपुग्छ भन्ने हामीलाई लागेको छ ।

अन्त्यमा केही भन्नुहुन्छ ?

पार्टीले यो रुपान्तरण अभियानबाट एउटा शक्ति आर्जन गरेको छ । समग्ररुपमा यसमा हाम्रो थुप्रै जनवर्गिय संगठनहरु,पार्टीका सबै नेता कार्यकर्ताको एकीकृत तागतद्धारा यो शक्ति आर्जन गरेका हौँ । हामी विधान अधिवेशनको संघारमा छौँ । विधान अधिवेशनपछि पार्टीले एउटा नयाँ प्रकारको योजना बनाएर सिङ्गो टिम परिचान हुने योजना आउँछ भन्ने हामीले विश्वास लिएका छौँ । यो अवस्थामा हाम्रा समर्थक शुभचिन्तक जनवर्गिय संगठनमा रहेका साथीहरुले आ–आफ्नो ठाउँमा पार्टीलाई आगामी निर्वाचनसम्म आइपुग्दा ०६४ को माओवादीको स्थितिमा पु¥याउने प्रकारले सबै परिचालित हौँ भन्न चाहान्छु ।